Mimar Bareti Hangi Renktir? Herkesin Kendince Bir Rengi Var!
Bunu yazarken bile kafamda bir soru dönüp duruyor: Mimar bareti hangi renktir? Gerçekten, bir mimarın rengi nedir? Ciddi ciddi soruyorum, çünkü bu konuda kimse yeterince açıklayıcı bir şey söylemedi. Aslında, bunun bir renk meselesi olmaktan çok, hayatı nasıl gördüğünüzle ilgili olduğunu düşünüyorum. Mimar bareti giymek, o baretin içindeki insanı tanımak demek. Ama tabii ki, biraz mizah, biraz da içsel krizle…
Şimdi size bir hikaye anlatacağım. Sonra belki siz de “Mimar bareti hangi renktir?” sorusuna kendi tarzınızı katabilirsiniz.
Mimar Baretinin Rengi: Beyaz, Ama Ne Anlamda?
Mimarın baretini hepimiz görmüşüzdür: genelde beyaz. Bu, dünyada büyük bir mimarlık üniversitesini kazanan ilk gün giyeceğiniz, “Ben bir mimarım” diyen bir baret. Ama neden beyaz? Beyaz, temizlik demek mi? Evet, ama aynı zamanda saflık, masumiyet, bir yandan da biraz sterilizm. Beyaz, her şeyi başlatan bir renk gibi. O baret takıldığı anda her şey başlıyor, her şey oluyorsunuz. Ama hemen sonra fark ediyorsunuz ki, o beyaz baretin altındaki kafa, akıl ve ruh bir şekilde büyük bir karmaşaya dönüşecek.
İç ses: Beyaz baretle ne yapacaksın? Ya aniden “Baba, ben tasarıma başlıyorum” diye ciddiye alınmazsan?
Ya da şöyle bir diyalog geçebilir:
Arkadaş: “Ya baret falan, o kadar ciddi olma. Sadece çizeceksin.”
Ben: “Çizeceğim ama o çizimle tüm dünyayı değiştireceğim.”
Arkadaş: “Aaa! Demek o yüzden beyaz baret takıyorsun? Hadi bakalım, giy de dünyayı değiştir!”
İşte tam o anda baretin gücünü hissediyorsunuz. Beyaz baret, size bir tür akademik “ben buradayım” ruhu katıyor. Ama bir mimar olarak, gerçek savaşı vermek baretin dışındaki dünyada başlıyor. Beyaz, steril görünüyor, ama gerçekte içinde pek çok kaos barındırıyor. Yani beyaz baret takmanın, sadece imaj meselesi olduğunu kabul etmemiz lazım.
Baretin Gerçek Gücü
Şimdi bir gözünüzü kapatın ve baret takmış bir mimarı hayal edin. Mimar, beyaz baretini kafasına taktıktan sonra bir süre kafasını sallayarak ofiste dolaşır. Herkes onun mimar olduğunu, hatta belki de “yarının Frank Gehry’si” olduğunu düşünür. Ama içeriden bakıldığında, o kişinin beyninde sürekli şu cümleler dönüp duruyor:
Yarına ne yapacağım? Bugün okuldan ne kadar soru çözdüm? O kadar çizebildim mi? Ah, şu çizimi bitirememiştim…
O herif ne dedi? Herkes çok mı rahat? Bu kadar mı sıkıntı yok?
Ve evet, mimar beyaz baretini çıkardığında genellikle başka bir renk belirir. Bu renk “of, keşke başka meslek seçseydim” ye dönüşür. Baret, gerçek dünyadan bir kaçış değil, sadece daha fazla soru sormak için bir fırsattır.
Baretin Altındaki Kafa
Bir gün, gerçekten iyi bir mimar olabilmek için düşündüğünüzde, beyaz baretin altındaki kafa size başka renkler de gösteriyor. Gerçekten renkli bir baret takmak gerekir mi? Aslında hiç takılmaması gerekirdi! Yani mimar, giydiği elbiseyle ya da başına taktığı baretle neyi kanıtlamaya çalışır? Renk ve statü sembolizmi. Hadi ama, mimar olmak demek, sadece o baretle ilgili değil. Baretin altındaki kafa, ne kadar “renkli” olursa olsun, her zaman bir hedefi gösteriyor: “Bir şeyler inşa et, inşa ederken de dünya ile barış!”
Ama gelelim asıl soruya: Beyaz baret ne zaman “gerçekten” beyaz olur? Bir baretin rengi, genellikle en fazla beyin fırtınası yaparken değişir. Beyaz, her zaman rahatça kararmaya meyillidir. Tamam, bunu biraz fazla dramatize ettim ama durum böyle. Bu yüzden beyaz bareti takarken bir yandan iç sesim bana şunu söylüyor:
Kapanma, çünkü beyaz baretin sadece bir simge. Gerçek, sensin. En renkli yer, kafanın içinde.
Renkli Baret İhtimali: Gerçekten De Mi?
Ya beyaz baretin yerine renkli bir baret olursa? Yeşil, kırmızı, mavi? Hadi ama! Bunu bir düşünün. İçsel dünyada savaşı verirken, bir de üstünüze neon yeşil bir baret takarak ortalığı karıştırmanız gerekmez. Ama, işte bu olasılık bile mimarlık dünyasında bir tür utanç, daha doğrusu “ne yapıyorum ben?” düşüncesini doğuruyor. Renkli bareti takan bir mimar, bir bakıma etrafındakilere şöyle diyor:
Ben zaten dünyayı farklı görüyorum. Benim perspektifim başka!
Ve tabii, renkli baretler biraz “çocukça” olabilir. Yani o kadar da ciddiye alınmayacak bir durum. Ama içimden bir ses hep bana diyor ki:
Ya bir gün renkli bir baret takıp yine aynı mimar olursam? Mimarın renkli baretle dünyayı değiştirdiğini göstermek?
İçimdeki küçük isyancı hala kararsız. Ama bir başka renkli baretin de mimarlığa katkısı olabilir. Kim bilir?
Sonuç: Beyaz mı, Renkli mi?
Beyaz baret, mimarın klasik sembolüdür. Ama ben her zaman diyorum ki: Mimarın gerçek rengi beyninde ve kalbinde yatıyor. Baretin rengi, içerideki karmaşaya sadece dışarıdan bakıldığında bir işarettir. Ne kadar beyaz görünse de, o beyaz baretin altındaki kafa, en renkli düşünceleri üretir.
Sonuç olarak, “Mimar bareti hangi renktir?” sorusuna cevabım şudur: Beyaz, ama belki bir gün neon olur. Kim bilir? Kendi yolunuzu, kendi mimari tasarımınızı inşa edin, renklendirin. Ama unutmayın, o baretin altında aslında bütün renkler zaten var.
Bir baretin rengi ne olursa olsun, renkli olmak daima içsel bir tercihtir.